معرفی و نقد فیلم سینمایی از گور برخاسته (The Revenant) 2015

نقد فیلم از گور برخاسته (The Revenant) 2015

تماشای این فیلم مثل یک تمرین بقاست

از گور برخاسته را نمی‌شود با پاپ‌کورن و چیپس دید و لذت برد. ایناریتو فیلم سینمایی بازگشته را در سبک ژانر بقا را چنان ساخته که بیننده رنج را با سلول‌هایش حس کرده و هم‌ذات‌پنداری نماید. از همان سکانس اول که خرس به جان دیکاپریو می‌افتد، تا آخرین نگاه‌های یخ‌زده و خسته لئو، هیچ لحظه‌ای فرصت استراحت نمی‌دهد. در تمام طول مدت زمان دو ساعت و نیم فیلم، احساس می‌کنی در کنار هیو گلس از سرما و درد، رنج می‌کشی.

قصه ساده است، اما اجرا نه

هیو گلس (الهام گرفته از یک شخصیت واقعی در تاریخ آمریکا) توسط خرس زخمی می‌شود، رهایش می‌کنند تا بمیرد، پسرش را می‌کشند؛ اما او از قعر جهنم برمی‌گردد تا قاتلان فرزندش را مجازات کند، به همین سادگی. اما ایناریتو با فیلمبرداری خیره‌کننده و بازی‌های عالی، این قصهٔ تکراری انتقام را به یک مراسم آیینی تبدیل می‌کند. دوربین امانوئل لوبزکی (فیلمبردار فیلم‌های Gravity یا Children of Men) آنقدر به صورت گلس نزدیک می‌شود که جای زخم‌هایش را روی صورت خودت حس می‌کنی. از لکه‌های خون روی برف تا بخار نفس در هوای منفی ۳۰ درجه، همه چیز حسابی واقعی بنظر می‌آید.

بازی لئوناردو دیکاپریو شایسته اسکار

تا قبل از فیلم سینمایی The Revenant، همه می‌دانستند لئو بازیگر خوبی است، اما انگار اسکار از او فرار می‌کرد. در این فیلم اما نه فقط بازیگری، بلکه دیکاپریو در نقشش غرق شده است. لئو واقعاً گوشت خام می‌خورد، در آب‌های یخ زده شنا می‌کند، برای فرار از سرما، درون شکم اسب مرده‌اش می‌خوابد و مهم‌تر از همه، با یک چشم تقریباً بسته (ناشی از زخم خرس) بازی می‌کند. کمترین دیالوگ را دارد، بیشتر با ناله، نفس‌های سخت، و چشم‌های همیشه خیس از اشک یا برف، حرف می‌زند. سکانس مرگ پسرش در آغوشش، بدون هیچ صدای اضافه‌ای، نقطه اوجی از فیلم و یکی از دلخراش‌ترین صحنه‌ها است.

تام هاردی دوست داشتنی در نقش شرور

تام هاردی در نقش جان فیتزجرالد، پست‌ترین آدم فیلم  است؛ نژادپرست، خودخواه و بی‌رحم. اما آنقدر بامزه و با لهجه جنوبی و حرکات دست‌های خاص خودش حرف می‌زند که نمی‌توانی ازش متنفر باشی. سکانس گفتگوی او با کاپیتان هنری (دامنل گلیسون) جایی که توضیح می‌دهد چرا گلس را رها کرده، نشان می‌دهد چگونه یک آدم بد، دلیلی برای بدی‌هایش دارد (حتی اگر احمقانه باشد). تام هاردی هم در این فیلم نامزد اسکار شد

نقاط قوت و ضعف The Revenant

نقطه قوت اول فیلمبرداری است. کل فیلم با نور طبیعی و حرکت طولانی دوربین (سکانس‌های بلند و بدون کات) فیلمبرداری شده است؛ دوم بازی لئوناردو دیکاپریو؛ سوم موسیقی متن ریوئیچی ساکاموتو و آلنوت؛ که با صداهای بم و مرموز همراه با صدای خراش چاقو روی یخ، دلهره تماشاچی را به اوج می‌برد.

نقطه ضعف؟ گاهی فیلم آنقدر طولانی و سنگین می‌شود که واقعاً خسته می‌شوی. سکانس رویاهای گلس با همسر مرده‌اش و آن درختان سوخته، شاید خیلی عارفانه و تکراری به نظر برسد. بعضی منتقدان هم گفتند که فیلم بیش از حد به نمایش رنج دیکاپریو تکیه کرده و کمتر به شخصیت‌پردازی عمیق پرداخته. شاید این نقد به بیراه هم نباشد زیرا به غیر از گلس و فیتزجرالد، بقیه شخصیت‌های فیلم (مثل بریجر یا هنری) اصلاً جذابیت بالایی ندارند و کار زیادی روی پردازش این نقش‌ها نشده است.

چرا از گور برخاسته ارزش دیدن دارد؟

فیلم سینمایی بازگشته فیلمی نیست که برای سپری کردن اوقات فراغت و خوش‌گذرانی ببینید. این فیلم قصد دارد بگوید انگیزه باعث می‌شود انسان از گرفتار شدن در سخت‌ترین شرایط ممکن هم بیرون بیاید. اگر طرفدار فیلمهای ژانر بقا و انتقامی هستید، این را دوست خواهید داشت.

The Revenant

کارگردان: Alejandro González Iñárritu

امتیازدهی ویرایشگر:
4.6