معرفی و نقد فیلم سینمایی بابل (Babel) 2006

نقد فیلم سینمایی بابل (Babel) 2006

فیلم سینمایی بابل را اگر با انتظار یک فیلم اکشن یا معمایی ببینید، حتماً خسته می‌شوید. اما اگر دلتان می‌خواهد ببینید آدم‌ها چطور بدون اینکه بدانند، زندگی هم را خراب می‌کنند، این فیلم درام مناسب شماست. الخاندرو ایناریتو قبلاً در «عشق سگی» و «۲۱ گرم» نشان داده بود که می‌تواند چند داستان را طوری به هم وصل کند که انگار یک داستان واحد هستند. «بابل» اما یک گام جلوتر می‌رود: اینجا خبر از مرگ و خشونت محض نیست، قرار است تاثیرات متقابل زنجیره‌ای از رخدادهای بظاهر بی‌ربط بر یکدیگر را ببینید.

سه داستان، یک تفنگ

داستان فیلم Babel از یک تفنگ شکاری شروع می‌شود. یک مرد ژاپنی آن را به یک راهنمای مراکشی می‌دهد، راهنما به یک چوپان محلی می‌فروشد، و چوپان به پسرهای نوجوانش می‌گوید «بروید شغال بزنید». اما پسرها برای امتحان تفنگ، به یک اتوبوس توریستی شلیک می‌کنند. یک گلوله به گردن سوزان (کیت بلانشت) می‌خورد. سوزان و شوهرش ریچارد (برد پیت) یک زوج آمریکایی‌اند که برای نجات ازدواج و رابطه عاشقانه‌شان بعنوان توریست به مراکش آمده‌اند. حالا سوزان وسط کویر دارد جان می‌دهد و شوهرش دیوانه‌وار دنبال آمبولانس می‌گردد. اما هیچ‌کس کمکشان نمی‌کند.

در همین زمان، آملیا (آدریانا بارازا) که پرستار بچه‌های همان زوج در آمریکاست، می‌خواهد به عروسی پسرش در مکزیک برود. کسی نیست بچه‌ها را نگه دارد، پس آنها را با خودش می‌برد. فکر می‌کند «چیزی نمی‌شود، چند ساعت بیشتر نیست». اما در مرز، برادرزاده‌اش مست می‌کند، حرف‌های نامربوط می‌زند و مأمور مرزبانی به آنها مشکوک می‌شود. آملیا و دو بچه در بیابان رها می‌شوند.

در ژاپن نیز، چیکو (رینکو کیکوچی) دختر ناشنوایی است که مادرش خودکشی کرده. او در توکیوی شلوغ، با هیچ‌کس نمی‌تواند حرف بزند. نه به خاطر زبان، به خاطر اینکه کسی حوصله ندارد با یک نوجوان ناشنوا ارتباط برقرار کند. چیکو سعی می‌کند توجه هر مردی را جلب کند تا دیده شود. اما باز هم هیچ‌کس واقعاً نگاهش نمی‌کند.

بازیگران سینمایی Babel؛ بدون بازیگر خوب، این فیلم هیچی نبود

برد پیت اینجا نه آن ستارهٔ خوش‌تیپ هالیوودی است، نه جوکر. یک مرد معمولی است که دارد از ترس و درماندگی دیوانه می‌شود. کیت بلانشت بیشتر فیلم روی برانکارد افتاده، اما با چشم‌هایش بازی می‌کند و نگاهش درد را نشان می‌دهد.

آدریانا بارازا آنقدر طبیعی است که انگار واقعاً پرستاری است که بچه‌هایش را گم کرده.

اما مهمتر از همه، رینکو کیکوچی (که آن موقع ۱۶ سال داشت و هیچ تجربهٔ بازیگری نداشت) در نقش چیکو درخشان است. او اصلاً دیالوگ ندارد؛ بازی او پر از عصبانیت، تنهایی و التماس در سکوت است.

نقاط ضعف و قوت سینمایی بابل 2006

نقطه قوت فیلم صراحت و بی‌پرده‌گی‌اش است. موسیقی گوستاوو سانتائولایا هم عالی است و موسیقی متن غمگینآن به تنهایی باعث می‌شود فیلم ارزش دیدن داشته باشد.

نقطه ضعف؟ بعضی جاها کند می‌شود. مثلاً سکانس‌های طولانی که سوزان زخمی روی زمین افتاده و هیچ اتفاقی نمی‌افتد. شاید اگر یک ربع از این سکانس‌ها اگر حذف می‌شد، داستان فیلم آسیبی نمی‌دید و فیلم جمع‌وجورتر می‌شد. همچنین بعضی منتقدان می‌گویند داستان ژاپن زیادی از دو داستان دیگر جدا می‌افتد.

چرا فیلم سینمایی Babel 2006 ارزش دیدن دارد؟

فیلم بابل فیلمی نیست که شما را با هیجان کاذب و جلوه‌های ویژه میخکوب کند؛ بلکه فیلمی است که بعد از تمام شدن، نیم‌ساعتی ساکت می‌مانید و به این فکر می‌کنید که امروز چند بار حرف کسی را نشنیده گرفته‌اید. یا چند بار سعی کرده‌اید چیزی بگویید و کسی گوش نکرده است. این فیلم را نباید با هر حالی دید. بهتر است یک شب آرام، تنها، بدون گوشی کنارتان، ببینیدش. چون شاید بعدش دیگر آنقدرها هم از «تنهایی دیگران» راحت نگذرید.

Babel

کارگردان: Alejandro González Iñárritu

امتیازدهی ویرایشگر:
4.1